© Copyright 2017 Ingrid Oonincx

  • Facebook B&W
  • Twitter B&W
  • Instagram B&W

Zijn leugens niet veel leuker dan de waarheid?

March 20, 2017

Het leven op zich is al ingewikkeld genoeg en als je dan ook nog allerlei leugens moet onthouden, maak je het jezelf wel heel erg moeilijk. Ik probeer in mijn persoonlijke leven zo weinig mogelijk te liegen, de feiten spreken meestal voor zich. Het is verontrustend dat een narcistisch type als Trump de feiten zonder blikken of blozen ombuigt in zijn eigen voordeel. Hij creëert een alternatieve werkelijkheid waarin hij en zijn aanhangers kunnen geloven. Eigenlijk doet hij hetzelfde als wat fictieschrijvers voor hun lezers doen, want ook schrijvers hebben de macht om te spelen met feiten. Weliswaar stukken onschuldiger dan Trump, maar toch.
 

 

Als thrillerschrijver vorm ik de werkelijkheid om tot mijn eigen fictieve waarheid. In die rol lieg en bedrieg ik erop los. Toch merk ik steeds vaker dat ook de waarheid interessant genoeg is om te beschrijven. Neem mijn eigen woonplaats Tilburg. De provincie Brabant is de afgelopen jaren overspoeld door zware criminaliteit. Het kabinet trekt miljoenen uit voor de bestrijding daarvan. Zowat elke week wordt er een drugslab of wietplantage opgerold, maar de grote mannen blijven buiten schot. Op een van mijn hardlooproutes is onlangs een uitgebrande auto met daarin een lijk aangetroffen. Laatst was er een oproep van de politie om sneeuwvrije daken te melden, omdat daar wietzolders zouden zijn. Als ik ’s avonds met de hond door de wijk loop, vraag ik me af waar al die criminelen wonen. Is het die saaie kerel van een paar huizen verderop? Die motorrijder met zijn gemene kop? Of verdient die alleenstaande dame wat bij in haar grote huis? En waarom lopen er ’s avonds zoveel mensen in en uit die eengezinswoning waar de rolluiken altijd dicht zijn? Ik voel me niet zo veilig meer, maar spannend is het wel.

Dus ja, spelen met leugens in thrillers is heerlijk. Lezers laten twijfelen aan de intenties van de personages, de situatie kleuren en iedereen op het verkeerde been zetten. Leugenachtige personages voegen zeker een extra spanningselement toe aan een thriller, maar de waarheid wordt ook steeds interessanter. En in het echte leven wordt er natuurlijk ook volop gelogen. Boeiend materiaal voor een thrillerschrijver. Misschien wordt het tijd voor mijn eerste factionthriller.

 

(Dit blog is gepubliceerd als onderdeel van de Moordwijven blogestafette tijdens de Hebban Thriller Tiendaagse in februari en maart 2017 op Hebban.nl). Het thema was; Een kern van waarheid.)

 

(foto: deviat_ed)

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

 Eerdere blogs: 

June 20, 2019

December 16, 2018

August 9, 2018

October 20, 2017

October 12, 2017

October 6, 2017

Please reload

 zoeken op tags: 
ingrid oonincx 

 

Ingrid Oonincx schreef de thrillers Pretty Boy, Medicijn, Sluipweg, Botsing en Nickname.

Daarnaast is Ingrid actief als columnist en tekstschrijver.

 UPCOMING EVENTS: 

 

10/31/23:  Scandinavian Art Show

 

11/6/23:  Video Art Around The World

 

11/29/23:  Lecture: History of Art

 

12/1/23:  Installations 2023 Indie Film Festival